โอเมะเดโตะให้ตัวเองกับเคจัง เรายี่สิบเอ็ดเคจังยี่สิบสองห่างกันปีนึงพอดีเลย(ทำไมไม่เกิดปีเดียวกันไปเลยวะ) อวยพรให้เคจังก่อนเลยละกัน

มีความสุขมากๆ ถึงแม้ในปีนี้จะไม่มีนิวส์ให้เห็นแต่ยังไงนิวส์ก็ต้องกลับมาแน่นอน แล้วเราจะรอวันที่นิวส์กลับมานะ กลับมาครบแปดคนเหมือนเดิม

ถึงคราวตัวเองบ้างละ จะอวยพรอะไรให้ตัวเองดีละ ให้มีความสุขหรอ(คงไม่ใช่) ขอแค่ขอให้เค้าปล่อยเราไปสักที ขอให้ทำอะไรอยากที่ตัวเองอยากจะทำบ้าง อย่าบังคับอีกเลย ยิ่งบังคับยิ่งทำให้เค้าไม่ได้ใหญ่เลย ขออิสระในการที่จะตัดสินใจอะไรบ้าง เค้าถามปีนี้อยากได้อะไร เราบอกไม่อยากได้อะไร แต่ถ้าขอจริงๆก็ให้เราไปเถอะนะ ถ้าการที่เราอยู่แล้วทำให้เค้าเป็นทุกข์ขอไม่อยู่ดีกว่า ทำไมวันเกิดปีนี้มันเครียดๆจังวะ จริงๆก็จะไม่เครียดแล้วแต่เค้าทำให้กูเป็นแบบนี้ก่อนเหอะๆ ใครๆก็คงไม่อยากไปจากพ่อแม่ตัวเอง มีแต่เรากับน้องสองคนนี้แหละมั้ง ที่ผิดแปลกไม่อยากอยู่กับเค้าสักเท่าไร

มาบ้าเรื่องผู้ชายนิดนึงบ้างดีกว่า โหลดโซโลจุนโนะมาดูแล้ว มาดเจ้าชายเลยเถอะ แต่จะมีเจ้าชายประเทศไหนที่ใส่กางเกงยีนส์ขาดๆบ้าง(คงมีแกคนเดียวแล้วละ) แต่ไงก็หล่อเว้ย

ปล.พรุ่งนี้จะไม่โกรธใคร(จะพยายามแต่จะทำได้มั๊ยเหอะ แม่ง.........................)

ปล.ถึงเรย์ เมลไปหาเค้าแล้วยังไม่ตอบกลับมาเลยวะ เด๋วไงโทรไปถามดีกว่า เข้าใจกว่ากันเยอะเลย จะยึดปรัญญายามะพีมาใช้บ้างซะแล้ว ลืมบอกไปว่าชื่อของแกในบอร์ดฟ.นะ เหมือนชื่อที่กูใช้ในบอร์ดจค.เลยวะ

ปล.ไอ้คอมเม้นที่สตอรี่ไทย กูบ้าญี่ปุ่นแล้วหนักส่วนไหนของมึงเนี่ย เม้นกวนตีน

วันนี้ตัวเองแปลกๆไม่หรอกกูอยากจะคิดมากไปก็ได้ แต่มันก็รู้สึกจริงๆนะเว้ย กูก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าคนนั้นไปพูดอะไรรึป่าว เพื่อนคนนึงบอกให้อดทนแต่ก็พูดเลยนะว่าไม่รู้ว่าจะอดทนได้นานแค่ไหน เพราะกูก็รู้ว่ากูไม่ใช่คนที่อดทนอะไรได้นาน แต่ทุกทีกูก็เฉยๆนอกจากซะว่าคนนั้นมาทำอะไรกูก่อน นั้นแหละถึงจะทนไม่ไหว ตอนนี้กูได้แต่นิ่งๆทำอะไรไม่ได้เลยเพราะคำๆเดียวแท้ๆ เฮ้อ...................................(กูละเบื่อ)

ขอไม่เห็นหน้าสักสองสามวันได้มั๊ย แล้วกูจะรู้สึกดีขึ้นมากกว่านี้

พูดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ได้ นี่กูจะกลายเป็นเด็กเก็บกดป่าววะ

ปล.ถึงเรย์ คนนั้นดีกับมึงซะจนน่าใจหาย เราก็ไม่มีอะไรให้คนนั้นเลยนะ แล้วคนนั้นจะมาหาผลประโยชน์อะไรกับเราวะ กูละเกลียดจริงๆอีพวกที่คบเพราะหาผลประโยชน์

ปล.สรุปบุคคลที่สามก็ยังไม่รู้บลอคนี้กูเลย เพราะกูไม่บอกเองเหอะๆ จะบอกทำไม??

อันนี้ความรู้สึกตามหัวข้อเลยละ เทอมนี้ติดทั้งเอฟติดทั้งโปร(กูคิดไม่ติดโปรแต่มหาลัยคิดแล้วกูติดโปร แล้วจะไปเถียงอะไรเค้าได้วะ ยอมรับสถาพติดโปรเหอะๆทั้งๆที่กูไม่น่าจะติดโปรเลยพูดแล้วก็แซด) แล้วก็ไปแก้บนแล้วด้วยนะ เอาเถอะ ถือว่าทำบุญไปละกัน ได้บุญได้กุศลยังดีกว่ามีบาปติดตัว(แค่นี้ก็ติดเยอะแล้ววะ)

นับจากนี้ไปทุกเสาร์อาทิตย์ที่หอจะตัดไฟตั้งแต่แปดโมงถึงห้าโมงเย็น เอาแล้วไง แล้วที่นี้กูจะทำอะไรดีละ เวลาจะกินข้าวก็ต้องเดินลงบันไดสิบเอ็ดชั้นตายก่อนพอดี งั้นกูเล่นเน็ตจนถึงแปดโมงเช้าแล้วค่อยนอนตื่นอีกทีห้าโมงเย็นเลยดีมั๊ยวะ

ตอนนี้ไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้น เบื่อเซ็งเอเวอรี่ติง เมื่อไรอะไรดีๆมันจะเข้ามาในชีวิตมั้งวะ เข้ามาแบปๆแล้วก็จากไป อยากให้มันคงอยู่ถาวร(จะได้มั๊ย)

ปล.ป๊าช่างคิดได้ พ่อกูนี่คิดกาลไกลจริงๆ

ปล.พี่น้องคู่นี้ ทำไมแปลกๆจะหนีเค้ากันหรอไงวะ อ๊อบ?